คนทำมาหากินในเมืองไทยก็”ซาบซึ้ง”กันไปเถอะค่ะ
ในแวดวงฉันเองก็มิวายกระทบไปกับเค้าด้วย(แน่นอนสิจ๊ะ)

เอาง่ายๆ…โรงแรมดังโซน”กลางเมือง”ทั้งหมด
ต่างพากันปิดหนี”คุณซาบซึ้ง”ไปกันทีละโรง สองโรง
จนพนักงานพากัน”ซาบซึ้ง”รับสงกรานต์ไปตามๆกัน

แต่จะกระไรได้…ในเมื่อเราเป็นชาวไทย
เราก็ไม่มีทางเลือก เพราะปัจจุบัน”การเมือง”มันเปลี่ยนไป(มาก) เป็นการเมืองภาคประชาชน…ประชาชนมีส่วนร่วม และประชาชนมีส่วนร่วง เอาเหอะ…ก็ว่ากันไป

สงสารก็คือพวกพนักงานของหน่วยงานต่างๆที่ต้องระงับการเปิดทำการไป เพราะม็อบคุณซาบซึ้ง ที่โดยมากปิดไปก็มิได้ให้เงินเดือน หรือค่าจ้างรายวันแต่อย่างใด

ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเป็นแบบนี้ไปนานเท่าไหร่ เพราะมันกำลังกระจายผลลัพธ์ไปสู่วงที่กว้างขึ้น กว้างขึ้น และกว้างขึ้น ในทุกๆวงการแล้ว

ก็ไม่รู้จะทำยังงัยต่อไป…ได้แต่ร้องเพลง”ขอบใจนะ”ไปตามประสาคนไทยไร้เส้นสายต่อไป

ขอขอบคุณ :
เครดิตภาพนายกน่ารักๆ  จากบล็อกพี่ส้มผู้น่ารักหล่อเหลาของเรานะคะ @ Juth.Net ค่ะ
ขอบคุณค่า…