That might be Something About Me :
Nonglax Mymp Suwanpakdee

… December Girl ตัวจริง เพราะถือกำเนิดในคืนหนาวเหน็บ แห่งวันที่ 27 ธันวาคม เลยทำให้ไม่เคยได้ของขวัญวันเกิด แยกออพชั่นกับของขวัญปีใหม่เลย ชีวิตได้แบบแพ็ครวมมาโดยตลอด  ทำให้อิจฉาคนอื่นเหลือเกิ๊น…ที่เค้าได้แบบแยกกันน่ะ

… เรียนจบมาทางภาษาศาสตร์และวรรณคดี   เนื่องจากนิสัยชอบอ่านหนังสือจักรๆ วงศ์ๆในตอนเด็ก เลยทำให้กลายเป็นคน”ฝันเฟื่องแฟนตาซี” ไปในที่สุด พอเข้ามหาวิทยาลัยเลยเลือกสอบเข้า ทางด้านนี้ ถึงแม้จะรู้อยู่แก่ใจว่าตลาดงานมันแคบมากก็ตามที แต่ก็การันตีความชื่นชอบในสาขาวิชานี้ด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง

… หนึ่งปีคือระยะการทำงานที่สามารถอดทนทำได้นานที่สุด เพราะเป็นคนขี้เบื่อมากจนถึง
มากที่สุด ทำมาสารพัดตั้งแต่เลขา ประชาสัมพันธ์ Front Office Reservation เรื่อย
เจื้อยไปถึงแอร์โฮสเตส แต่สุดท้ายทำได้ไม่เท่าไหร่ก็ลาออก (ถึงแม้ว่าตอนได้งานจะเห่อจน
แทบปิดซอยเลี้ยงก็เหอะ) เคยมีคนถามว่าอยากเป็นอะไรเอาจริงๆ ตอบได้สองอาชีพ ก็คือ
“ครู”กับ“นักเขียน” ถ้าได้เป็นคงเป็นนาน…(เหรอ)

… ตั้งแต่เด็ก คนที่บ้านไม่ว่าจะเป็นพ่อ แม่ พี่ชาย พี่สาว ญาติโก เพื่อนพ่อ-แม่ ทุกคนกรอกหูมาตลอดว่าเป็น”คนสวย” โดยส่วนตัวก็ปักใจเชื่อสุดจิตสุดใจมาโดยตลอด(เหมือนกัน) และถึงแม้ว่าเมื่อโตขึ้นจะพบว่าในโลกนี้ยังมีคนสวยคนอื่นอีกมากมาย แต่ก็ยังมั่นใจต่อไปว่าสวยคือคำจำกัดความของหน้าตาของตัวเอง และคงจะเชื่อไปจนตาย

… บอกให้จริงๆคือเกลียดชื่อจริงตัวเองชิบเป๋ง(โทษทีค่ะ) เพราะว่ารู้สึกว่าชื่อมันบ้านนอก บ้านนายังงัยไม่รู้ ตอนเด็กๆเคยโดนล้อว่าชื่อเหมือนพวกคนรับใช้(ดีไม่ดีชื่อคนใช้เพราะกว่าอีกค่ะ) แต่เมื่อโตขึ้นจึงได้เรียนรู้ว่าเริ่ด เพราะใครๆก็จำได้แม่น ตอนสอบเข้างาน กรรมการก็จำได้แม่น เพราะคนชื่อยาวๆมันเยอะ เราแหวกตลาดด้วยความง่าย เพลน พื้นบ้าน จนตอนนี้ยอมรับว่าอีชื่อโอท็อปแบบนี้แหละ…เริ่ด เรียนตามตรงค่ะ

… สุดท้ายขอบคุณนะคะ ที่มาเยี่ยมกันและอ่านข้อเขียนของฉัน มาบ่อยๆนะคะ จะพยายามเขียนให้ได้อ่านกันเยอะๆนะคะ…

หมายเหตุ :  ((หอบหิ้ว My Blog Tag มาจากบ้านเก่าค่ะ))